Reguła przetrwania. Jak zwierzęta radzą sobie z niebezpieczeństwami

Reguła przetrwania. Jak zwierzęta radzą sobie z niebezpieczeństwami

Mistrz opowieści o zwierzętach, znawca ich nierzadko zagadkowych zachowań i niezwykłych obyczajów, niemiecki etolog Vitus B. Dröscher powraca! Nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka właśnie ukazała się kolejne edycja jednej z jego najsłynniejszych książek „Reguła przetrwania”. Autor pokazuje w niej, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie z niebezpieczeństwami, jak udaje im się przetrwać i jak przeżywają pojawiające się wraz z zagrożeniem emocje. Barwnym językiem opisuje tajemniczy świat zwierząt, śmiało porównując go z naszym, ludzkim, o wiele mniej odmiennym, niż nam się zazwyczaj wydaje. Mądre Książki są patronem tej publikacji.


Autor ukazuje w „Regule przetrwania” wrodzone i wyuczone sposoby zachowania się, jakimi zwierzęta przezwyciężają zagrożenia ze strony środowiska. Powołuje się na bogate piśmiennictwo fachowe, ale pasja, z jaką uprawia popularyzację zagadnień etologii sprawia, że jego interpretacje faktów są niekiedy bardzo śmiałe, a barwny i soczysty język tej książki dalece odbiega od utartych kanonów publikacji naukowych.

Napisana jak opowiadanie  językiem ciepłym, dowcipnym czasem nieco ironicznym.  Książka obfituje w wiele ciekawostek, np.:
– Najstarszym drzewem świata jest sosna oścista w Arizonie, ma 4600 lat, kiełkowała w czasie budowy piramidy Cheopsa!
– Spragniony dromader w ciągu 10 minut wypija 120 litrów wody, a gromadzi ją nie w garbach (to są zbiorniki tłuszczu), ale w miliardach komórek, przede wszystkim w krwinkach czerwonych.
– Słonie są zdolne do zachowań niezwykłych. Słonica potrafi nauczyć słoniątko kontaktów towarzyskich z człowiekiem, z trzyletnim dzieckiem, po prostu karcąc słoniątko za zachowania nieostrożne, jakie dotychczas były dopuszczalne.

Szczegółowe badania wykazały, że w niewoli do krwi pszczół przenikają hormony stresowe. Wprowadzają one owada w panikę, jak gdyby w rodzaj supertęsknoty za domem.
Właściwie jest to pożyteczne, ponieważ hormony te w najwyższym stopniu mobilizują rezerwowe siły zwierzęcia i powodują koncentrację wszystkich jego zmysłów na jednym celu,
jakim jest powrót do ula. Skrajny stres ma uchronić pszczołę od samotnego zgonu na obczyźnie. Jeśli się to nie uda w ciągu dwóch godzin, stres, któremu przyroda pierwotnie wyznaczyła rolę zbawcy, zamienia się w okrutnego mordercę.
[fragment książki]

Vitus Bernward Dröscher (1925–2010) – niemiecki etolog, autor ponad dwudziestu książek popularnonaukowych, w których z pasją i niezwykle barwnie opisywał zachowania zwierząt. Większość tych publikacji stało się bestsellerami w wielu krajach, także w Polsce.

 

Wydawnictwo:
Inline
Inline
Google+