Odznaki przewodników tatrzańskich

Odznaki przewodników tatrzańskich

Autor: Robert Piwkowski

  • Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza „Wierchy”
    Data wydania: 2017
    ISBN: 978-83-62473-75-5
  • Wydanie: papierowe
    Oprawa: twarda
    Liczba stron: 68+tabele
Historia przewodnictwa tatrzańskiego to także historia odznaki przewodnickiej, tzw. „blachy”.
Pierwsza odznaka została wprowadzona przez Zarząd TT w roku 1887. Wzorem organizacji alpejskich, odznaka ta, wraz z legitymacją przewodnicką, pełniła funkcje identyfikacyjne. Wykonana z mosiężnej blachy, w kształcie owalu z dwiema szarotkami w dolnej części i napisem „Przewodnik Tatrzański TT”, posiadała także oznaczenie klasy przewodnika oraz jego numer służbowy (rysunek 1). Wprowadzenie odznak miało ponadto związek z planami przeprowadzenia weryfikacji działających przewodników.z historii tzw. blachy przewodnickiej, http://www.wtatry.com.pl

Bardzo miło omawia się książki, które trafiają w sedno pasji naukowej bądź kolekcjonerskiej. Właśnie ukazała się staraniem PTTK w Krakowie książka o odznakach przewodników tatrzańskich. Nakład jej jest niewielki – a szkoda – więc trzeba się spieszyć z ewentualnym zakupem.

Forma albumowa zaproponowana przez wydawnictwo umożliwia czytelnikowi bardzo wygodny i przejrzysty odbiór treści, która bez ilustracji byłaby trudna do przyswojenia. Tekst jest ładnie napisany i, co może laików zaskakiwać, wciągający. Autor nie stroni od wyrażania wyraźnych opinii, ale jednocześnie bardzo skrupulatnie dokumentuje każdy swój wywód. Wiele jest też w treści pracy dygresji, niekiedy o wręcz anegdotycznym charakterze, co książkę znacząco wzbogaca i powoduje, że czyta się ją na jednym oddechu.

Oczywiście jest to w pierwszej kolejności dokument. Praca Piwkowskiego w sposób kronikarski zbiera okruchy historii i daje nam sposobność poznania zarówno historii tatrzańskiego przewodnictwa od nietypowej strony, jak też „spotkania” wielu ciekawych osób: artystów, przewodników, ratowników górskich, działaczy, grawerów… Walorem książki jest też wyjaśnienie pewnych, powtarzających się w literaturze niejasności, czy mitów dotyczących historii przewodnictwa tatrzańskiego. Bardzo dobry jest na przykład komentarz dotyczący swastyki (czy krzyża niespodzianego) pojawiającej się na blachach przewodnickich. Można się nie zgodzić z opinią przywoływanej przez Autora Zofii Radwańskiej-Paryskiej, jakoby były to „zupełnie odmienne znaki”, ale komentarz autorski i w ogóle poruszenie tego tematu jest bardzo potrzebne.

Autor tłumaczy, że skupił się na odznakach oficjalnych i nie porusza wprost tematu fałszerstw na szkodę przewodników lub/i kolekcjonerów. Niemniej książka ta może stać się także doskonałym przewodnikiem-katalogiem dla kolekcjonerów w ich zbierackiej pasji.

Drobne i nieliczne literówki nie są w stanie zmienić niezwykle pozytywnego odbioru tej pozycji.

Wartość merytoryczna
Atrakcyjność treści
Poziom edytorski
OCENA
Książka nie tylko dla kolekcjonerów! Autor zbiera okruchy historii i daje nam sposobność poznania zarówno historii tatrzańskiego przewodnictwa od nietypowej strony, jak też „spotkania” wielu ciekawych osób!

Autor

archeolog latynoamerykanista, geolog, alpinista
Inline
Inline
Google+